باطل كردن متابعت شيطان باشذ و خذاى - تعالى - خلق را از متابعت شيطان منع مىفرمايذ ، قوله : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ 1974 آمَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ وَ مَنْ يَتَّبِعْ خُطُواتِ الشَّيْطانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ [ أَبَداً ] وَ لكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ » ، « بَلْ نَقْذِفُ 1975 بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ » . آرى ، بيشترين خلق عالم چنان‌اند كى حق بر مذاق ايشان تلخ مىنمايذ زيرا كى هواپرست‌اند ، نه خذاپرست ! قوله - تعالى - : ( و أكثرهم 1976 للحقّ كارهون ) اما اهل حق متابعت باطل نكنند ؛ اهل باطل متابعت باطل كنند و بباطل راضى شوند ؛ الرّضا بالكفر [ كفر ] و الرّضا بالفسق فسق ! از قرآن شنو ! : « لَوِ اتَّبَعَ 1977 الْحَقُّ أَهْواءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ بَلْ أَتَيْناهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُعْرِضُونَ » و هر كس كى دعوى حق كنذ و بمزاج اهل باطل بباطل عمل كنذ و دين اقتضا آن كنذ كى مزاج باطل ندهذ و چون بمزاج باطل بيرون روذ مخالفت دين كرده باشذ . از قرآن شنو ! قوله : ( 442 ) « وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ » 1978 . و عمر بقول خوذ باطل بر خوذ اثبات كرد و على را به حق نسبت كرد . بعد از آن عبد اللّه عباس گفت : عثمان را ولى عهد ساز . عمر گفت : در وى هم چيزى هست ! عبد اللّه گفت : چيست ؟ گفت : او را خويشان بسيار هستند و ا [ و ] أقارب را بر ديگران ترجيح نهذ ؛ و درين صورة عثمان را نيز بباطل نسبت كرد و اين معنى راست گفت زيرا كى مروانرا - لعنه اللّه - كى راندهء رسول بوذ - صلّى اللّه عليه و آله - باز خواند و وزارة بوى داد و موضعى كى رسول - عليه السّلم - بازار اهل مدينه ساخته بوذ و وقف كرده باقطاع بوى داذ و أبو ذر را براند و باطلهاء عثمان بيش از آنست كى درين معرض ذكر توان كرد ؛ و عمر از آن رنجورى صحّت يافت . چون به مرض موت رسيذ امر خلافت در شورى انداخت ؛ پس از فحواى سخن عمر لازم مىشوذ كى خذا و رسول و جميع انبيا و رسل بر باطل بوذه‌اند و بباطل حكم كرده‌اند يا ايشان بر حق بوذه‌اند و عمر بر باطل ! نعوذ باللّه من مخالفة التنزيل ! قوله : « وَ تَخُونُوا أَماناتِكُمْ » در أمانات خيانت مىكنيذ و رسول - صلّى اللّه عليه و آله - ( 443 ) در 1979 حديث صحيح فرموذ : لا ايمان لمن لا امانة له و لا دين لمن لا عهد له ، يعنى ايمان ندارذ هر كس كى در امانت خيانت كنذ و دين ندارذ هر كس كى عهد نقض كنذ . ازين